سه شنبه بیست و پنجم تیر 1387
بمناسبت میلاد مردترین مرد گیتی , رهبر عشق و مولای متقیان حضرت علی (ع) و روز پدر!
بنام آنکه جانم در دست اوست
دوستان خوب و عزیزم سلام!
در آغاز از غیبت خود و عدم پاسخ به محبتهای شما عزیزان پوزش خواسته و امیدوارم که این برادر کوچکتان را به بزرگواری خود ببخشید. خصوصا آن دسته از دوستان که با پیامهای خصوصی و ایمیل بنده حقیر را دوچندان شرمسار خویش نمودند.![]()
سیزدهم رجب روزی که آقا و مولای جهانیان پا به عرصه گیتی نهاد و خانه کعبه به نام او
شکافت ، روز ولادت مردی که نامش بر پیکره ناجوانمردان لرزه می انداخت، روز ولادت آنکس
که خداوند در معراج رسول اکرم (ص) با ایشان به صدای او سخن گفت ، روز ولادت کسی که
در مهربانی به یاران و مستمندان از همه رئوف تر و از تمامی انسانها فروتن تر بود و در جدال با
دشمنان و برخورد با ستمگران کسی را یارای مقابله با او نبود ، روز
ولادت حضرت علی (ع) آغازگر سلسله امامت و ولایت و سردار عشق
به خدا و رسول (ص) بر همه شما شیعیان مبارک باد.
روز میلاد حضرت علی (ع) روز پدر نیز هست. فردا روز پدر و روز مرد می باشداین روز را نیز
بر تمام پدران گرامی تبریک عرض می نمایم .
امروز وقتی این مطلب را می نویسم اشک خود سرازیر می شود. هر سال این چنین روزی بر
گرد پدر جمع می شدیم و او را غرق در بوسه می کردیم. پدر ما را نوازش می کرد و ما به او
تبریک می گفتیم روزش را. اکنون او در بستر بیماری بسر می برد و سخت با بیماری درگیر
است. او دیگر نمی تواند بنشیند و ما را نوازش کند و ما را غرق در بوسه کند. این بار ما به گرد
او جمع می شویم و او را غر در بوسه می کنیم اما با چشمانی اشک بار و نگران که مبادا
سال دیگر این را هم نتوانیم داشته باشیم و دیگر پدر در میانمان نباشد.
پدرم! آرام جانم! ای آن که الگوی من بودی در استقامت و زندگی و محبت به خانواده و جامعه
ام! ای محبت الهی در حق من! ای آنکه مرا عشق آموختی و مرا صداقت یاد دادی! ای آنکس
که دستانت هر چند بیمار و رنجور شده اند و دیگر رمق و توانی ندارند هنوز پشتیبان و نگهبان
من می باشند! و ای آن که مرا تاب دوریت نیست! چرا اینگونه در بستر بیماری آرمیده ای؟ مگر
نمی دانی که فردا روز پدر است؟ مگر نمی دانی که ما فرزندانت فردا به دیدار تو خواهیم آمد تا
جشن بگیریم روز میلاد مولایمان را که هیچگاه بی ذکر نامش از جایت بلند نشدی و ما را نیز
آموختی که با ذکر یا علی برخیزیم !؟ بلند شو پدرم و آرام جانم. برخیز که نمی توانم تاب بیاورم
غم بیماریت را ویا زبانم لال نبودنت را!
برای سلامتی و شفای همه بیماران و پدر عزیز خویش از همه شما
عزیزان محتاجانه التماس دعا دارم.
تا بعد...
یا حق!

