یکشنبه ششم مرداد 1387
همه از خداییم و به خدا باز می گردیم!
بنام آنکه جانم در دست اوست
دوستان عزیز سلام!
اگر مدتی است حضور کمتری در جوار شما عزیزان دارم مرا ببخشید . بسیار گرفتار بوده و
هستم.

درست در روزی که مطلب قبلی را نوشتم و در شب تولد مولی امیر المومنین ، خواست و
اراده حضرت دوست در این بود که در آن شب عزیز من و خوانواده ام عزیزی را از دست دهیم
که دیگر به مانند او را نخواهیم داشت. در روزی که همه به ديدار پدران مي رفتند و روز ميلاد
مولاي درويشان حضرت علي (ع) را به پدر خويش تبريك مي گفتند ، من و خانواده ام با
چشماني خيس پدر خويش را به خاك سپرديم و با او براي هميشه وداع گفتيم. پدري را كه
عمري با ايمان ، تقوا و پاك دامني زيست و هيچگاه دامن خويش را به گناه و سفره خويش را
به حرام نيالود. آن كسي كه مرا نماز ياد داد و به من آموخت كه هيچگاه خدا را از ياد نبرم. آن
مردي كه دور از خانواده خود حتي براي يكبار به تفريح نرفت و اين امر را به فرزندان خويش نيز
ياد داد. پدري كه در شب شهادت مولي امير المومنين چشم به دنيا گشود ، عمري را علي وار
زيست و علي وار تلاش كرد و نهايتا در شب ميلاد حضرت علي (ع) به ديدار آن حضرت شتافت
تا ميلاد آن امام را در كنار ياران و اصحاب حضرتش جشن بگيرد.
پدر جان اگر امروز غمگينم و نالان ؛ اگر سياه پوشم و حيران ؛ نه از براي اين است كه ديگر در
اين دنيا نيستي كه نيك مي دانم تو در سراي باقي در كنار خوبان و ياران رسول (ص) و امير
(ع) قرار داري و به آرامش رسيده اي ؛ بلكه براي حال خود مي گريم كه بزرگ مردي چون تو
را از دست داده ام و ديگر نيستي كه در شاديها و غمهايم آرامش دهنده و راهنمايم باشي و
راه مرا از بيراه جدا سازي. از اين ملولم كه ديگر نمي توانم نوازشهاي پر مهر شما را
احساس كنم.
پدر جان تو آنقدر عزيز بودي كه حتي در بستر بيماري و در آخرين لحظات زندگي پر بارت نگران
حال خانواده ات بودي و حتي حاضر نبودي كوچكترين زحمتي براي آنها داشته باشي. و
اميدوارم كه آن دعاهاي آخرين لحظات زندگي علي وارت در حق همسر و فرزندانت تا روز
مرگم ادامه داشته باشد و آن روزي كه مرا نيز به خاك مي سپارند شما با لبخند هميشگي و
زيبايت به استقبالم بيايي و مرا چون گذشته در آغوش بفشاري.
پدر جان! بابای عزیزم! بگو مولا چه شکلیه؟!؟
ياد و خاطره پدر عزيزم كه تمام عمر خويش را در راه تعليم جوانان اين سرزمين و شغل مقدس
معلي كه ادامه راه انبيا و اوصيا مي باشد صرف نمود همواره گرامي باد و خدايش بيامرزد.
خداوندا راضيم به رضايت!
براي شادي روح تمامي گذشتگان و نيز پدر اينجانب الفاتحه!
تا بعد...
يا حق!

